In Wesepe stond tot 1945 de Molen van Dieperink (VM dbnr. 764). Deze achtkante beltkorenmolen (die overigens sinds 1938 zonder wieken stond) moest in dat jaar, volgens overlevering één dag voor de definitieve bevrijding, op last van de Duitse bezetter in brand worden gestoken. De molenaar kon het, hoewel ernstig onder druk gezet, niet opbrengen waarna zijn zwager dit noodgedwongen deed.
Aldus verdween uit Wesepe voor lange tijd een molen.

Vanaf 2012 waren er plannen om een molen in Wesepe terug te laten keren. Henry Franken, in Wesepe woonachtig, zette de lang gekoesterde wens van de inwoners om in daden: na het verkrijgen van de nodige vergunningen kon men beginnen. Met de plaatsing van de romp op de betonnen onderbouw, vrijdag 16 oktober 2020, maakte dit project zeer grote vorderingen. 
Deze nieuwe molen staat wél op een geheel andere plaats in Wesepe dan waar de in 1945 verdwenen molen stond. 

Het heeft nog een tijd geduurd voor dat hier echt een molen stond die elektriciteit op kon wekken: 5 oktober 2024 werden de kap geplaatst en de staart aangehangen; in maart 2025 volgden de roeden. In mei dat jaar maakte de molen de eerste omwentelingen waarbij ook de generator meedraaide. De resultaten waren naar verluidt goed. 

De bedoeling is dat deze molen elekriciteit gaat opwekken en leveren aan de appartementen die in de onderbouw worden gerealiseerd en uiteraard ook aan de molen zelf. Deze zal door Franken worden bewoond. 

Iets over de techniek: 
Uitwendig lijkt het vrijwel geheel een traditionele molen, maar kap en ook gaandewerk zijn geheel anders van constructie: de voeghouten zijn van I-profiel, net als de balken die tezamen de windpeluw moeten vormen. Binnen in de kap, achter de askop, zit een moderne constructie met ter plekke de generator en de dynamo. Het 'bovenwiel' is uitgevoerd als een dunne metalen schijf.

De molen heeft geen traditionele vang, maar een grote schijfrem. Bij normaal gebruik wordt de molen echter gestopt door de generator m.b.v. de bijbehorende elektronica. Als de molen stilstaat neemt de schijfrem de houdkracht over. In noodgevallen kan de schijfrem echter ook de molen stilzetten.

De molen heeft een Engels kruiwerk met een binnenvertanding zoals die ook bij zelfkruiers aanwezig is. Twee elektrische kruimotoren zorgen voor het draaien van de kap. In het kruiwerk is ook een soort “kapvang” geïntegreerd om de kap vast te houden en de speling in de rollen en vertanding tijdens het draaien op te heffen.

De molen kan niet “handmatig” bediend worden: alles gaat met een druk op de knop en wordt geregeld door computergestuurde elektronica. Wél is de molen mechanisch zo ontworpen dat bij stroomuitval en/of computerstoring de molen vanzelf rustig en veilig tot stilstand komt.