Deze ronde stellingkorenmolen is de oudste van de twee overgebleven molens in Oss; ooit stonden er in deze stad vijf. Bouwheer hier was Gijbertus van Buuren.

Tot omstreeks 1950 heeft deze molen regelmatig met windkracht gedraaid. In 1958 installeerde de molenaar een elektromotor. Het bovenste deel van de molen raakte daarna in verval. In de jaren zestig verdwenen stelling en hekwerk van de wieken.

In 1971 werd de gemeente Oss eigenaar van de inmiddels behoorlijk vervallen molen. Enkele Ossenaren richtten in 1974 Stichting De Osse Molen op om geld bijeen te brengen voor herstel. Zij ondernamen in 1975 inzamelacties, die een aardig bedrag opleverden.
Op 24 februari 1978 werd de restauratie tot maalvaardige molen voltooid.

Deze molen vertoont bouwtechnisch duidelijke overeenkomsten met "De Wielewaal" te Beneden-Leeuwen en "De Nijverheid" te Ravenstein. Vermoedelijk zijn zij door dezelfde molenmaker en/of van hetzelfde bestek gebouwd. Eén verschil is er evenwel ook: De Wielewaal heeft maar liefst vier stellingdeuren; in Oss zijn het er drie (hoewel dat een merkwaardig aantal blijft, ook in een ronde stenen molen).

Benny Verbruggen, hier zeer lang vaste molenaar, overleed in januari 2021. Hij was een van de oprichters van stichting "De Osse Molens" die ervoor gezorgd heeft dat de twee Osse molens gerestaureerd konden worden. Na afronding van beide restauraties heeft men deze stichting dan ook netjes kunnen opheffen.