De molen bemaalt de Vlietpolder (ca. 195 ha; opvoerhoogte 1,70 m.) en is de opvolger van een op 30 mei 1913 afgebrande wipmolen. De molen werd na die brand niet geheel nieuw gebouwd: voor het bovenhuis maakte men gebruik van dat van de molen van Uiteindsche- en Middelpolder te Ter Aar.

Tot 1929 was dit een schepradmolen; in dat jaar werd dat rad vervangen door een schroefpomp, ongetwijfeld onder advies van A.J. Dekker. Molenaar was toentertijd Willem van der Ploeg, die was benoemd in 1927 en bleef hier tot 1951. 

Op 27 september 1956 stortte door asbreuk het wiekenkruis omlaag. Ook ondervond het bovenhuis hierbij behoorlijke schade. Direct hierna werd de pomp vervangen door een naast de molen gelegen vijzel met elektrische aandrijving. 
Voor de molen zag het er aanvankelijk somber uit: sloop werd overwogen, maar GS van Zuid-Holland weigerden een vergunning voor sloop van het bovenhuis af te geven. 

Ruim 10 jaar stond de molen er ontluisterd bij. In 1967 werd de molen in niet-maalvaardige staat gerestaureerd onder verantwoordelijkheid van de Rijnlandse Molenstichting (de polder zelf bleef ondertussen eigenaar van molen en bemalingsinstallatie). Daarna draaide de molen geregeld, malen was toen (nog) niet mogelijk. 

In het kader van het grote restauratie-offensief van de Rijnlandse Molenstichting onderging deze molen in 2001/02 een zeer grote beurt, waarbij hij ook geheel maalvaardig werd gemaakt. De aandrijving van de motorvijzel werd zodanig gewijzigd, dat deze sindsdien ook op windkracht kan worden aangedreven. Iets wat sindsdien ook geregeld gebeurt.